Hoe laat je een jaar los? Rond midwinter en nieuwjaar zijn we vaak vooral bezig met vooruitblikken en met het verwelkomen van het nieuwe. Maar het is ook juist een goed moment om terug te blikken op het oude, en los te laten wat je mag achterlaten. En wel op zo’n manier dat dit je verdere groei weer dient.
Op dinsdagmiddag 22 december houdt ritueel vormgever en afscheidsdoula Susanne Duijvestein een speciale midwinter editie van haar terugkerende workshop ‘ritueel geven aan loslaten’. Misschien had je een moeilijk jaar met rouw, misschien was het een jaar van goede oogst. Wat 2026 je ook heeft gebracht, of wat het ook van je heeft genomen: het kan heel betekenisvol zijn om het jaar af te sluiten met rituelen van loslaten. Zo benut je de heilige tussentijd voor een diepere inzichten en gegronde groei.
Tijdens de workshop leer je wat loslaten in de natuur betekent en hoe je vanuit groei- én verlieservaringen een hernieuwde liefde voor het leven kunt laten groeien. Ook ontdek je hoe rituelen hun krachtige werking hebben. Dat vormt de basis voor het vormgeven van een eigen ritueel dat jou dient in de afsluiting van jouw jaar, en voor het scheppen van een voedzame bedding voor het nieuwe.
Over Susanne Duijvestein
Susanne Duijvestein is holistisch begrafenisondernemer en opleider in de afscheidswereld. Ze vergroot het bewustzijn rond de betekenis van dood, afscheid en rouw. Verbonden met de natuur en met wat groter is dan wijzelf:
“Van kleins af aan heb ik me innig verbonden gevoeld met de dood. Dat klinkt misschien raar in onze westerse cultuur – waarin we de dood als onderwerp liever vermijden en erg ‘druk zijn met leven’ – maar voor mij is de dood juist een inspiratiebron óm te leven. Evenzo leert rouw mij veel over liefhebben. Voor mij betekent de dood een hereniging met de bron van het leven. Oneindige liefde, eenheid, vrede en licht. Dit is een tegengesteld beeld van hoe de dood ons in het westen wordt gepresenteerd: grimmig, duister en iets waar we bang voor zouden moeten zijn. Ik voel in mijn werk vooral een roeping om een ander verhaal en een ander beeld van de dood te tonen. Een zachter, liefdevoller beeld, gebaseerd op de studies van onder anderen Pim van Lommel, dat ons verbindt met al het leven en héél het leven.”


